“Heel veel zinnen van Henk hoor ik nog nagalmen. En nu nog luider, door dit project”
‘Jij wil de controle niet uit handen geven, hè.’ Guy Vording weet nog precies hoe recht-voor-z’n-raap en behulpzaam Henk was. “Ik hou inderdaad alles graag onder controle,” lacht Guy. “Door dat zo te benoemen, wist Henk het ijs te breken. En toegegeven, ik kon zijn inzichten heel goed gebruiken, toen ik met crowdfunding mijn kunstenaarsboek uitbracht.”
Over Logman Plaat: “Auditieve kunst is nieuw voor me. Maar ooit heb ik met mezelf afgesproken dat ik me niet uit het veld laat slaan door iets dat ik niet ken. Bovendien was geluid heel belangrijk voor Henk. In de galerie zette hij regelmatig de platen van Johan in de etalage. Maar, zoals gezegd… iets nieuws doen en dus geen controle hebben, vind ik lastig. Toen bedacht ik me ‘zou Henk dit een goed excuus hebben gevonden?’ Een mooier eerbetoon voor Henk kan ik me niet bedenken. Daar zet ik me graag voor in.”
“Afwezigheid is een terugkerend thema in m’n werk. Dus dit moest wel het thema van m’n audiofragment zijn. En net als in m’n visuele werk legde ik mezelf wetten op, beperkingen. Zo wilde ik in geen geval synthesizers inzetten. Dus op naar de kringloop voor oude klokken en een krakende schommelstoel. Echt experimenteren. Of… meer in overeenstemming met m’n gevoel: ‘watertrappelen’. Het is interessant dat mijn vaste thema nu ineens heel anders uitpakt. Afwezigheid in audio is veel meer een overgang. In m’n visuele werk ben je als kijker eigenlijk altijd te vroeg of te laat. Het tussengebied heb ik met het auditieve werk gemaakt. Het beeld is nu de stap erna.”
Benieuwd naar het auditieve en visuele werk van Guy Vording voor Logman Plaat? Kom naar de tentoonstelling van 9 t/m 12 april bij Galerie Larik, Oudegracht 283 in Utrecht. De opening is 9 april om 19 uur.
Guy woont en werkt in Amsterdam. Vergeten nieuwsartikelen vormen de basis voor de werken van Guy Vording (Wierden, 1985). In oude kranten, tijdschriften en boeken zoekt hij naar foto’s en teksten die vrijwel altijd te maken hebben met gebeurtenissen waarbij de controle verloren gaat. Archiefmateriaal van vliegtuigrampen, branden en overstromingen ontleedt hij in beelden waarin de mens de macht verloren heeft. Ook de vergankelijkheid wordt hierin voelbaar gemaakt. De mens wordt zelfs grotendeels uit de beelden geëlimineerd. Onderliggende reden van deze onderwerpkeuze is Vordings fascinatie voor eenzaamheid en afzondering, thema’s die bewust en onbewust altijd deel uit maken van zijn werk.
Vanuit een persoonlijk motief
Dat geldt zeker ook voor de serie Black Pages (2014-heden). Het zijn werken die vanuit een persoonlijk motief tot stand zijn gekomen. Ook al houdt Vording de persoonlijke motivatie buiten beeld, het werk en de teksten die er in opdoemen roepen de suggestie op van nostalgie, pijnlijke situaties, misschien zelfs hartzeer.
Wanneer gaat wanhoop over in troost
Verdwijnen en vergankelijkheid vormen een belangrijk onderdeel in de ongoing serie Black Pages van Guy Vording. In 2024 en 2025 is hij deze thema’s verder gaan uitdiepen in de serie zeefdrukken The End,. Vording onderzoekt hierin de periode van rouw en de symboliek van rouwrituelen. Wat wordt een nieuwe houvast in de periode nadat de dood het leven komt binnenvallen? En wanneer gaat het moment van wanhoop over in troost? Vording verdiepte zich in oude gewoontes rondom de dood, in rouwrituelen in verschillende streken zoals bijvoorbeeld het eten van zwart voedsel en de betekenis in het gebruik van kleur. Rituelen die hij heeft leren kennen in zijn jeugd in Twente krijgen hierin ook een rol, zoals het afdekken van spiegels en het stilzetten van klokken. In The End, geeft Vording vorm aan deze periode na het einde.
Foto Guy Vording: Aad Hoogendoorn (voor Museum Rembrandthuis)