Frank Koolen

OVER LOGMAN PLAAT

“Henk had een duidelijke mening over kunst, op een prettige manier. Zijn motivatie en drijfveren zijn nog steeds belangrijk voor me” 

“Henk en ik spraken elkaar in eerste instantie regelmatig over de begeleiding van jonge kunstenaars. We onderzochten de mogelijkheden om samen te werken, ik als docent aan de HKU en hij als galeriehouder. Pas later ging het gesprek over mijn werk en heb ik een keer bij hem mogen exposeren.” 

“Auditieve kunst is niet nieuw voor me. Ik vind het een super interessant medium, want het gaat direct naar de kern. Je kunt er niet zo makkelijk aan ontsnappen. Met name het absurdistische hoorspel intrigeert me. Dat moment van kortsluiting, wat mijn werk eigenlijk altijd wel in zich heeft, vind ik boeiend. In mijn fragment voor Logman Plaat speel ik daarmee. Ook mijn visuele werk voor Logman Plaat is op een simpele manier een spel, met identiteit. Het is een portret van klei. En omdat ik het binnen drie seconden maak, is alle ratio en oordeel uitgeschakeld.” 

“Zo ontleed ik mijn eigen referentiekader. En nodig ik ook de kijker uit om voorbij regels en conventies te gaan. Zelfs de kunstwereld zit vol met geschreven en ongeschreven regels. Daar aan rammelen, dat is zo belangrijk. Henk deed dat heel goed. Bijvoorbeeld door bij Joyce Overheul op de grond te gaan liggen. Zo doorbrak hij de conventie ‘galeriemeneer komt op bezoek’. Dat maakt vrij. En dat is, denk ik, een van de redenen waarom zoveel kunstenaars gek met Henk waren.”

OVER ZIJN WERK

Het werk van Frank Koolen draait om speelsheid, toeval en onverwachte verbanden. Met een interdisciplinaire en procesgerichte aanpak onderzoekt hij nieuwe vormen van samenwerking en denkwijzen. Zijn installaties, foto’s, video’s en publicaties blazen nieuw leven in alledaagse situaties, vaak door middel van humor en improvisatie.

Koolen nodigt het publiek uit om de wereld vanuit een ander perspectief te bekijken, waarbij kunst fungeert als een dynamisch veld van mogelijkheden en interacties.