Een lang verborgen kunstschat komt weer tot leven. Bij het opruimen van hun ouderlijk huis, nadat hun vader in december vorig jaar overleed, stuitten de zussen Katja Roemeling en Karoline Logman op een tiental grote mappen vol bijzondere tekeningen. Het was de nalatenschap van hun oudoom en -tante, Nico en Lisa Rolle, die daar ruim dertig jaar op zolder had gelegen. 

Gepubliceerd op 22 september 2020 in De Telegraaf, geschreven door Eline Verburg

Een destijds bekend kunstenaarspaar, beiden bovendien legendarische tekenaars voor deze krant, die de zussen zelf alleen kenden uit de verhalen. “Om te voorkomen dat onze kinderen later de tekeningen weer bij ons op zolder vinden, hebben we besloten ze te verkopen. Niet om het geld, maar omdat zoiets moois gewoon bij iemand aan de muur hoort”, aldus Katja Roemeling. De tekeningen, waaronder enkele mansgrote, zijn inmiddels ondergebracht in het aterliergebouw Bataafse Kamp in het centrum van Hengelo. Daar houden de zussen volgend weekeinde (25-27 september) een verkoopexpositie. “De opbrengst steken we niet in onze zak, maar wordt besteed aan jong kunsttalent. Daarvoor is dit geld een passende bestemming.”

Romance 

“Mijn oma was een zus van Lisa”, schetst Roemeling de familieverbanden. “Ze groeiden op in Berlijn. Later verhuisde Lisa naar Nederland en daar ging mijn moeder als 14-jarig meisje logeren, bij haar tante Lisa in Hilversum. Onze latere vader voetbalde op het veldje vlakbij het huis van Lisa. Dat was het begin van een stormachtige romance, die hun hele leven heeft geduurd.” Hoewel het contact later verwaterde, bleven de verhalen over Nico en Lisa voorbijkomen. “Ze verkeerden in de kunstenaarskringen van Amsterdam in de jaren 60 en 70. Carel en Mathilde Willink en ook Freddy Heineken kwamen op hun feestjes. In Die Port van Cleve, het hotel-restaurant dat toen van Heineken was, hebben ze in 1964 muurschilderingen gemaakt.”

Zolder

Nico Rolle overleed in 1976 na een auto-ongeluk. Lisa volgde in 1985; het moment dat Katja’s grootmoeder als erfgename de tekeningen in bezit kreeg. “Ze hebben een aantal tekeningen geveild en de rest op zolder opgeslagen. Toen ik uit huis ging, heb ik er een paar uitgezocht en die heb ik nog steeds aan de muur hangen. Drie van Nico, twee van Lisa.”

“Ik vind het achteraf zo jammer dat ik ze nooit heb leren kennen. We koesterden ze als bijzondere familieleden. Wat voor waarde de tekeningen nu nog hebben, dat maakt mij niet uit. Ik kan er wel mee naar een taxateur gaan, die zegt misschien wel dat ik 300 euro voor een tekening kan vragen. Maar wie wil dat er nog voor betalen? Ik wil gewoon dat iemand er een mooi lijstje omheen doet en het een mooi plekje aan de wand geeft. Daarom vragen we een kleine bijdrage: 20 euro voor het kleinere formaat, 40 euro voor de grote tekeningen. De opbrengst gaat naar Logman Gallery, van onze neef Henk, hij zet zich in om jong kunsttalent een podium te bieden.”

Favoriet

Een persoonlijke favoriet is de tekening van de ‘kijk- en luisterpolitie’ van Nico Rolle. “Dat is zo’n bijzonder tijdsbeeld!” Ook de muzikanten van het concertgebouworkest die door Lisa Rolle zijn geportretteerd, zaten in de zolderverzameling, net als een aantal rechtbanktekeningen. “En een serie, die ze blijkbaar als feuilleton heeft gemaakt over Napoleon”, veronderstelt Roemeling, die niet alles precies kan duiden. “Het enige dat achterop de tekeningen staat zijn aanwijzingen voor de opmaker: ‘twee kolom’ of ‘drie kolom’.”

Is de hele familie zo artistiek gebleken? Roemeling lacht: “Mijn zus kan wel goed tekenen en mijn neef heeft dus een kunstgalerie, maar die is van mijn vaderskant. Mijn hart ligt wel bij de kunst, ik ga graag naar musea en galeries. Ik werk bij een reclamebureau, in zekere zin ook een creatief beroep.”

Bekijk hier het krantenartikel.