Julius Stibbe
OVER LOGMAN PLAAT
“Als jonge kunstenaar was ik trots en blij dat ik bij Henk mocht exposeren”
“Logman Plaat betekent voor mij een eerbetoon aan Henk. Dat doe ik graag. Want wat een bijzonder mens was hij. Ik denk dat veel kunstenaars dezelfde ervaring hebben met Henk als ik. Dat hij een cruciale bijdrage had op een moment in hun carrière. In een wereld waar zo’n beetje alles om geld draait, kon Henk je precies dat zetje geven dat je verder brengt.
“Logman Plaat is voor mij ook een sprong terug naar een heftige gebeurtenis. Vijf jaar geleden was ik trots en blij dat ik bij Henk mocht exposeren, als jonge kunstenaar samen met de gevestigde kunstenaar Ronald Zuurmond. Kortsluiting heette die expositie. Waarbij twee krachtenvelden van kunstenaars bij elkaar werden gebracht. Drie dagen later overleed Henk en voordat ik het wist stond ik de kist van Henk te beschilderen.”
“Wat het auditieve werk moest worden, was voor mij al snel duidelijk. Vlak na het overlijden van m’n vader kreeg ik een dichtbundel van Toon Tellegen. Ik was 19 en werd getroffen door z’n simpele maar trefzekere weergave van een rouwproces. Een klein gedichtje van Toon heb ik daarom op de kist van Henk geschreven en dat zelfde heb ik nu weer gedaan, maar nu in audio.”
“Auditieve kunst is voor mij een totaal nieuw medium. Ik had werkelijk geen idee hoe ik dit moest aanvliegen. Maar dat ongemak is goed. Dat maakt het des te leuker om ermee aan de slag te gaan. Ik heb het thuis opgenomen, samen met m’n huisgenoot die hiervoor de apparatuur heeft. Voor de balans tussen horen en zien heb ik voor m’n visuele werk wat lichts uitgekozen.”
Benieuwd naar het auditieve en visuele werk van Julius Stibbe voor Logman Plaat? Kom naar de tentoonstelling van 9 t/m 12 april bij Galerie Larik, Oudegracht 283 in Utrecht. De opening is 9 april om 19 uur.
OVER ZIJN WERK
Julius Stibbes schilderijen zijn intuïtieve, emotioneel geladen werken waarin gevoel en ervaring centraal staan. Zijn doeken, vaak met rijkelijk aangebrachte lagen olieverf en subtiele nuances in kleur en textuur, functioneren als een soort dagboek. Ze weerspiegelen thema’s als rouw, liefde, eenzaamheid en verwondering, zonder dat hij altijd precies weet wat de aanleiding is. Stibbe schildert vanuit het moment en laat zich leiden door wat opkomt – net als een muzikant die pas later de betekenis van een lied ontdekt. Zijn uitgangspunt is het leven nemen zoals het komt. Het mooie en het lelijke, het lichte en de zwarte kanten, het sublieme en het alledaagse.
Tussen vorm en gevoel
Na een begin in de figuratieve schilderkunst koos Stibbe de weg van de abstractie, waarin hij het schilderproces zelf centraal stelde. Inmiddels beweegt hij tussen abstractie en emotie, tussen vorm en gevoel. Zijn werk is herkenbaar aan verfstructuren, spel met licht en richting, en terugkerende motieven als stippen en ogen die subtiel verwijzen naar menselijke connecties. Stibbes schilderijen balanceren tussen zachtheid en spanning en tonen zo de gelaagdheid van het menselijk bestaan.